AFAS Personal in Panorama (deel 1)

De komende tijd zullen 3 verslaggevers van Panorama aandacht besteden aan AFAS Personal. Daar zijn we natuurlijk erg blij mee! Om ook de mensen mee te laten genieten die geen abonnement op Panorama hebben, zullen we de stukken doorplaatsen op AFAS Personal Geldzaken.

Grip op geld!

Mogen wij u voorstellen: drie verslaggevers van Panorama die de komende zes weken grip op hun geld proberen te krijgen. Dat willen ze doen met hulp van het online huishoudboekje AFAS Personal. Gaat het ze lukken om uit de rode cijfers te komen?

‘Geen idee waar ik mijn geld aan uitgeef!’

Naam:  Leeftijd:  Woont in:  Status:  Doel:

Micha Jacobs 31 Amsterdam (gehuurd) alleenwonend inzicht krijgen in mijn financiële huishouding

Om mijn appartement wat op te fleuren, kocht ik op de Bloemenmarkt in Amsterdam twee palmbomen. De ene boom had een dikke, harige stam, de ander was van het winter- en zomerharde soort. Beide bomen moesten gepoot worden in grote, ronde potten. Die kocht ik niet op de Bloemenmarkt, maar bij de HEMA. Daar waren de potten niet alleen goedkoper, maar ook een stuk mooier. Toen mijn vriendin en ik met mijn bomen naar huis liepen en bij de supermarkt vier zakken potgrond hadden gekocht, zetten we de bomen in de pot en op de juiste plek in de woonkamer. Daarna gingen we uit eten bij Semhar, een Eritrees-Ethiopisch restaurant een paar straten verderop. De avond sloten we af met een film.

Als je nu denkt: die jongen houdt wel van een tropische verrassing, dan is het antwoord: ja. Maar daar gaat het niet om. Het gaat er om dat ik geld uitgeef, en niet zo’n klein beetje ook. Bijna achteloos leg ik vijf tientjes neer voor twee exotische bomen, en nog eens datzelfde bedrag voor een paar potten. Met datzelfde gemak laat ik elke week een fortuin achter in de kroeg, in de bioscoop, in het bedrijfsrestaurant, in de tapastent, bij een concert, op Centraal Station voor een snelle hap, in de supermarkt waar ik het duurste, maar wel het lekkerste bier koop. Als ik ga pinnen, dan pin ik standaard 120 euro. Als die op zijn, dan pin ik weer 120 euro, en daarna weer. Waar ik dat geld allemaal aan uitgeef ? Geen idee. Het zit in mijn portemonnee, dus het wordt besteed, aan wat dan ook. Ook niet onbelangrijk: ik kán het uitgeven, omdat ik wéét dat er genoeg geld op mijn rekening staat.

Laat dát nu juist mijn probleem zijn. Ik dénk te weten hoeveel er op mijn rekening staat, maar zeker weten doe ik dat niet. Ik kan het ook niet weten, want ik kijk hooguit twee keer per maand hoeveel geld ik nog heb. Als ik niet zou internetbankieren om mijn huur en diverse acceptgirokaarten te betalen, dan keek ik waarschijnlijk nooit naar mijn saldo. Eén ding weet ik wel zeker: ik heb geen geld als water. Bij lange na niet zelfs. Om te voorkomen dat de bodem van de put in zicht komt, ga ik de komende weken een online huishoudboekje van AFAS Personal bijhouden.  Door mijn bankrekening aan het  huishoudboekje te koppelen kan ik namelijk in één oogopslag zien hoeveel geld er elke maand binnen komt en hoeveel geld er uit gaat. Wat meteen opvalt: in vier van de twaalf maanden van vorig jaar heb ik méér geld uitgegeven dan dat ik heb binnen gekregen. Ik zie ook meteen wat de oorzaak is: uitgaven in de categorie Uitstapjes. Daarin zijn zó veel uitgaven te noteren dat ik me afvraag of ik ook weleens een avond thuis ben. Enige optie? Huisarrest. Dat is niet alleen beter voor mijn gezondheid, maar misschien kan ik na deze bespaarweken een heel oerwoud in mijn woonkamer aanleggen.

‘Vlak voor de vakantie gaat de wasmachine stuk’

Naam:  Leeftijd:  Woont in:  Status:  Doel:

Dennis de Vos 30 jaar Amsterdam (koopappartement) Samenwonend Sparen voor de vakantie

Hebt u dat ook weleens, u wilt in de zomer op reis maar hebt er het geld niet voor? In die situatie verkeer ik nu. Niet omdat ik niet met geld kan omgaan, maar juist omdat ik mezelf de waarde van geld de afgelopen jaren te goed heb gerealiseerd…

Twee jaar geleden ben ik op het plan gekomen mijn studieschuld versneld af te lossen. De rente op die schuld van 12.000 euro kost me tijdens de aflosperiode duizenden euro’s en dat zie ik niet zitten. Ik besluit mijn vaste maandelijkse aflosbedrag van € 80,76 te verhogen naar € 500,-. Om dat bedrag op te hoesten heb ik bewust zuinig geleefd. In krap twee jaar is de studieschuld volledig weggewerkt en sinds begin dit jaar ben ik schuldenvrij. Om toch geld opzij te zetten heb ik mezelf voorgenomen die 500 euro die ik afloste nu te gaan sparen, maar ik geef het vooralsnog direct uit. Van de eerste maanden sparen heb ik een gigantische 51 inch televisie met bijpassende bluray 5.1 surroundset gekocht. Om mezelf te belonen voor twee jaar zuinig zijn en om nóg meer te genieten van mijn grootste verslaving: films.

Mijn uitgaven op een rij: ik heb een koopappartement vlak buiten de ring van Amsterdam. Mijn netto hypotheeklast is 424 euro en vormt mijn grootste uitgavenpost. Ik pluis winkelfolders door om te zien welke groente, fruit en vleeswaren waar in de aanbieding zijn. Ik kan mijn geld immers maar één keer uitgeven. Dvd’s en boeken zijn mijn ‘luxe’ uitgaven, daar probeer ik niet in door te schieten. Probeer, want mijn filmcollectie is de grens van 1500 dvd’s al ruimschoots gepasseerd. Mijn vriendin vormt een andere kostenpost. Ik ga er graag op uit met haar en dat heeft nu eenmaal een prijskaartje.

Ik wil dus op een zomervakantie naar een Grieks eiland. Drie weken op reis inclusief vlucht en verblijf kost je met zijn tweeën al snel 1500 de man. De reis zelf betaal ik van het vakantiegeld, mijn vriendin draait voor haar deel op met de parttimebaan die ze heeft in een kledingwinkel. Maar ja, dan bén je er alleen. Op vakantie wil je als het even kan wel uit eten, met een goed glas wijn erbij. Of twee. Oh, en ik wil een huurauto om samen het eiland te verkennen en misschien wil ik ook nog wel een bootje huren. Ik schat dus ongeveer 1500 euro ‘zakgeld’ nodig te hebben.

Dat zakgeld had ik met die 500 euro per maand sparen allang kunnen hebben, maar een paar weken terug begeeft de wasmachine het ineens. Het spaargeld is hierdoor nog steeds nul en de tijd begint te dringen. Ik zal moeten teruggrijpen op wat ik de afgelopen jaren heb gedaan: bewust uitgeven om te (be)sparen. Omdat ik vrijwel al mijn uitgaven met de pin doe en die eenvoudig in dat online huishoudboekje kan laten inlopen, zie ik via de site van AFASPersonal direct wat ik aan het eind van de maand overhoud. De eerste indrukken zijn goed, maar ik heb nog een lange weg te gaan. Maar ik wil het, dus moet het lukken!

‘Ik zou best meer willen sparen’

Naam:  Leeftijd:  Woont in:  Status:  Doel:

Vico Olling 40 jaar Hilversum (koophuis) Samenwonend met vrouw en 2 kinderen Een buffer creëren voor onvoorziene uitgaven

Vorig jaar ben ik de gastheer geweest van twee wekelijkse pagina’s in dit blad over besparen. Ik kon namelijk absoluut niet met mijn geld omgaan, ik stond vaak rood. Op één of andere manier kon ik geen grip krijgen op mijn uitgavenpatroon. Als ik rood stond dan vulde ik dat weer aan met mijn spaargeld. Toen dat op was, kwam ik alleen nog in het groen te staan als ik een meevallertje kreeg; vakantiegeld of zo. En zelfs toen dat niet meer hielp, toen ik eigenlijk slechts sporadisch nog boven de nullijn kwam om  lucht te scheppen dacht ik dat het allemaal wel goed zou komen. Ik sloot me af voor die ellende, wilde zo min mogelijk met cijfertjes te maken hebben, dacht dat als ik maar genoeg verdiende, ik er zelf wel weer bovenop kwam. Ik legde de reden van het rood staan altijd bij vage oorzaken, huisgenoten of de katten.

Nu weet ik wel beter. Dat begon met inzicht krijgen in  mijn financiële situatie. Wat geef ik waaraan uit? Hoeveel waarde hecht ik aan die uitgave? Kan die uitgave goedkoper? Het inzicht begon op een regenachtige zondagmiddag. Toen pluisde ik samen met mijn levensgezellin Annemarie ons uitgavenpatroon uit. Wat geven we uit aan uitgaan? Wat geven we uit aan sport? Wat geven we uit aan de hypotheek? Wat geven we uit aan boodschappen? Het is zo enorm simpel, zo enorm banaal, maar tegelijk is het zo’n enorme eerste stap op weg naar inzicht in je uitgaven. Daarna kun je namelijk gaan beslissen waar je op gaat bezuinigen. Dat doe je niet op voor jou leuke dingen. Je bezuinigt op dingen die je niet belangrijk vindt.

Wil ik besparen op etentjes? Nee, liever niet. Wil ik besparen op boodschappen? Ja! Dus zoek je eerder naar het huismerk, ga je vaker naar de Lidl en kijk je eens de supermarktbrochures in. Wil ik besparen op sport? Nee, liever niet. Wil ik besparen op abonnementen bij UPC of Ziggo? Ja! Dus bellen we op dat we de vaste telefoonlijn niet gebruiken en eigenlijk ook van dat dure televisie-abonnement af willen. Tien tegen één dat ze je een aanbod doen dat echt financieel interessanter is dan je oude aansluiting. Want dat is ook een les uit dat ene jaar: besparen is ook actief handelen. Bellen met die bedrijven, op zoek gaan naar koopjes! Als je niets onderneemt bij die bedrijven, blijf je zitten waar je zit en betalen wat je altijd betaalt.

Ik heb in dat ene jaar dat ik op deze manier bespaarde een schuld van 8000 euro weggewerkt. En dan? Dan lijk je er dus mee op te houden. Het klinkt misschien gek maar het lukt me niet om een buffer te creëren. Terwijl ik weet dat dit mijn leven zou vergemakkelijken. Als er iets onverhoopt kapot gaat kun je dat makkelijker en zonder pijn opvangen. Mijn doel is om een buffer te creëren voor onvoorziene uitgaven. Als de oven stuk gaat bijvoorbeeld, of de afwasmachine moet vervangen worden. Maar dan moet ik constructief, op regelmatige basis een vast bedrag apart zetten en daar ook niet aankomen! Dat is dan ook mijn doel voor de komende weken.

Deze artikelen teruglezen in de Panorama? Koop dan een exemplaar in de kiosk of bestel een abonnement